Kendi Vicdanınla Sınanmak - MENEKŞE YÜKSEL ÖZBEY

13 Ocak 2016 Çarşamba 10:19

Fani olan bu alemde hepimiz sınanıyoruz , birçoğumuz da benim gibi vicdanıyla sınanıyordur biliyorum. Soğukta , yağmurda ve karda ; ayakkabısı varla yok arası ve tabii montsuz , elbette ki aç, elbette ki susuz bir ya da bir kaç çocuk birşeyler istiyor. Her gün üzülüyorum , eve gelince halen düşünüyorum ama elimden birşey gelmiyor. Kaç kişiler beş mi, on mu, yüz mü ; bilmiyorum .... Tabaklarda yemekler dökülürken, evde montlarla ayakkabıları koyacak yer bulamazken, onlar aç , çıplak bunu biliyorum... Yanımda taşıdığım kıyafetlerle kazak, mont, eldiven, ayakkabı birini giydiriyorum çocuklardan ama 3 gün sonra yine o eski kıyafetleriyle görüyorum, nedenini bilmiyorum....

Kaderin buymuş çocuk diyip geçemiyorsak , en azından sızlayan vicdanımızı dinleyerek ne yapabiliyorsak onu yapalım.Sadece bir çorap bile olsa, arabanız ışıklarda durunca çıkarın verin derim, kadere inat....Hem kalbi hem de ruhu güzelleştirmez mi iyilik yapmak....

Sağımız solumuz, üstümüz başımız kötü haber, ölüm ve zulümken bile insanca duygularımızı ve umudumuzu, kalbimizin ışığını hiç kaybetmemeyi diliyorum...

İyilikle kalın...

Görüşlerinizi Bildirin

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış, Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.

YAZARIN DİĞER YAZILARI