Adana Lezzet Festivali kapsamında Belemedik’e bir tren yolculuğu düzenledi Valilik, geçtiğimiz Cuma günü...

Öncelikle şunu belirtmeliyim ki; süper bir fikir bu... Ankara çıkışlı ‘Şark Ekspresi’ yolculuğu gibi birşey sanki... Bu yolculuğa; haberini işittiğimden beri katılmak istemişimdir hep... Doğa içerisinde; nostaljik bir seyahat, aşırı ilgimi çeker çünkü... Günün birinde ‘Şark Ekspresi’ yolculuğu bize de nasip olur, inşallah..!

Onun öncesinde Belemedik yolculuğu nasip oldu... Bunun için Adana Valiliğine sonsuz teşekkürler...

Biliyorsunuz, Belemedik Torosların eteğinde; Pozantı ilçesine bağlı küçük bir yerleşim alanıdır... Uzun yıllar; ekmeğini kuruyan ağaçlardan çıkaran ‘tahtacıların’ yerleşim köyü oldu Belemedik...

Orta Doğu’daki petrolün kokusunu alan Avrupalı’lar, yirminci yüzyıla girerken; Osmanlı’ları ikna ederek, Berlin’den Hicaz ve Bağdat’a kadar giden büyük demiryolu projesi için kolları sıvarlar...

1900’lü yılların başında, demiryolu projesinin en zor bölümü olan Toros dağlarının geçişi için, projeyi üstlenen Alman Philipp Holzmann firması Belemedik’te bir şantiye kurar... 5 bin civarında Alman kalifiye eleman ve binlerce Türk işçisi çalıştırılır; proje kapsamındaki Varda Köprüsü ve 22 tünelin inşaatını tamamlayabilmek için...

Rivayete göre ‘Belemedik’ ismi o yıllarda konulmuş bölgeye... Almanlar, tünellerin inşaatını yapmak için hep iki uçtan başlayıp ortada buluşuyorlarmış... Tünelin birinde buluşma, 5 metrelik bir sapma ile gerçekleşebilmiş ancak... Kendi şiveleri ile özeleştiri yapmış Almanlar, “belemedik” diye, yani “bilemedik” demişler... O tarihten sonra Belemedik diye anılmaya başlamış bölge.

Adana Valiliği’nin organizasyonu ile TCDD 4 vagon tahsis etmiş bu etkinlik için... 200’ü aşkın yerli ve yabancı katılımcı, sabah 08:45’te Belemedik’e hareket etti Adana Garı’ndan...

Toroslar’ın eşsiz doğası içerisinde bir-buçuk saatlik bir yolculuğun ardından; Pozantı Belediyesi’nin yeni inşa ettiği tesislerinde, güzel bir kahvaltı bekliyordu bizleri... Adana’nın nemli ve sıcak havasından sonra, kuru ve serin bir hava eşliğinde yapıldı kahvaltı...

Alman demiryolculardan günümüze kadar ayakta kalabilen, şantiye yerleşim kalıntıları gezildi daha sonra... Sevindiricidir ki; Pozantı Belediyesi bu kalıntıları orijinaline sadık kalarak restore edip, bölgeye özellikle Almanya’dan turist çekmenin planlarını yapıyormuş... Hatta, bize tahsis edilene benzer, Adana-Belemedik arasına turistik tren servislerinin konulması bile düşünülüyormuş...

Dönüşte Varda Köprüsü’nde yarım saatlik bir mola verildi... 120 yıl öncenin imkansızlıkları içerisinde inşa edilen Varda Köprüsü’nün ihtişamı, tam karşısındaki Orman Genel Müdürlüğü tesislerinde çaylar yudumlanırken seyredildi...

Belemedik’e tren yolculuğu bu amaçla; ilk kez düzenleniyor olmasına rağmen, oldukça başarılı geçtiğini itiraf etmeliyim... Ancak, esas amacın sadece kahvaltı yapmak olmaması gerektiğinin bilincine vararak; gelecek yıllarda bunu geliştirip, çevreyi tanıtıcı unsurların ilavesi ile, etkinliğe daha fazla katkı koyulması gerekliliğine inanıyorum...

Belemedik ve Varda Köprüsü’nün tarihi hikayesinin; güzel bir anlatımla hem Türkçe, hem de İngilizce yol boyu katılımcılara aktarılması, festivallerin misyonlarının bir parçası olduğunu düşünüyorum...

Adana dönüş yolunda mesleği rehberlik olan bir katılımcı, bu eksikliği gidermek için; Belemedik’in tarihini güzel bir ses tonu ile anlatmaya çalışmış ancak bu kez de vagonlardaki ses sisteminin yetersizliği, anlatılanların iyi duyulmasını engellemiştir...

Yapılan her iş, bir sonrakinin daha başarılı olabilmesi için iyi bir deneyimdir... Yeter ki o deneyimdeki atlanmış detayları farkedip bir sonrakinde kullanabilelim...

Günün Sözü

Gözlerimizin yakaladığı çok şey vardır, ancak sadece kalbimizin yakaladıklarını takip eder.

Bir Kızılderili sözü bu; ne kadar doğru, nekadar etkileyici... Kalbimize dokunmayan hiçbirşey umurumuzda değildir çünkü...