Rusya, 2014 yılında Kırım’ı ilhak ederek Otonom bir yönetim kurmasının ardından, Ukrayna’nın doğusundaki Donbas bölgesinin Luhansk ve Donestk Oblast’larındaki (Eyaletlerindeki) Rus yanlısı ayrılıkçı güçlere verdiği desteği artırmaya başlar.

Bu yılın başlarında, bir tehdit unsuru olarak gördüğü NATO’nun genişlemesine misilleme olarak Luhansk ve Donetsk’in bağımsızlıklarını tanıyacağı tehdidinde bulunur… Ancak, başta ABD olmak üzere Batı ülkeleri, olası bir savaşı engelleyici önlemler almak yerine Rusya Lideri Putin ile Ukrayna Lideri Zelensky’yi tahrik ve teşvik ederek Rusya’nın Ukrayna’yı işgal etmesinin yolunu açarlar.

24 Şubat’ta Rus birlikleri Hem doğudan hem de başkent Kiev’e yönelik olarak kuzeyden Ukrayna’yı işgal etmeye başlar… Bunun üzerine Batı’nın sağladığı silah desteği sayesinde büyük bir direnç karşısında kalır Rus birlikleri… Her iki tarafın da uğradığı zayiat korkunç olur.

Tahminler ötesinde bir direnişle karşılaşarak taktik değiştirmek zorunda kalan Rusya; askeri gücünü Ukrayna geneline yaymaktan vaz geçip, doğu ve güney-doğu bölgelerine yoğunlaşır.

Çok geçmeden, Luhansk, Donetsk, Zaporzia, Kherson ve Mikolaiv bölgeleri Rus birlikleri tarafından kuşatılarak yoğun çatışmalar başlar… Moskova’nın hedefinde; kuzey-doğuda Luhansk’tan başlayarak, ardından Donetsk, ardından, Zaporzia ve ardından da Kherson’u tamamen ele geçirmek vardır… Bu bölgeler, Ukrayna’nın yüzde 22’sini oluşturan, yeraltı kaynakları bakımından zengin ve stratejik öneme sahip topraklardır.

Süreç, ağır ama yıkıcı ilerler… Batının amacı, gözden çıkardığı Ukrayna’nın yok olması pahasına Rusya’ya büyük kayıplar verdirerek, belini kolay kolay doğrultamayacağı bir duruma sokmaktır.

Bir taraftan Rusya’ya büyük ekonomik yaptırımlar uygulamaya konulurken, diğer taraftan da askeri birliklerine büyük kayıplar verecek tarzda, azar azar ama bilinçli silah takviyesinde bulunulur… “Bu silahları al; öldür ve öl” denilir Ukrayna askerine.

Geçtiğimiz ay Luhansk’ın batısındaki Sievierodonetsk şehrinin tamamen Rus birliklerinin eline geçmesinin ardından, birkaç gün önce de Donetsk nehrinin karşı kıyısındaki ikiz şehir Lisiçansk ele geçirilir.

Lisiçansk’ın kaybedilmesi, Ukrayna’nın Luhansk bölgesi için sönen son ümidi olur… Lisiçansk, Ukrayna’nın elinde tutabildiği son Luhansk şehridir çünkü… Artık Luhansk Oblastı tamamen Rusya’nın kontraolüne geçmiştir.

Bunu bir zafer olarak ilan eder Putin… Luhansk’ın tamamen Rusya kontrolü altına geçmiş olması, Moskova için bir kilometre taşı, bir dönüm noktası olarak değerlendirilir… Rus birliklerinin elde ettiği bu başarı; onları bir sonraki adımda, Luhansk’tan sonra Donetsk bölgesinin de tamamen ele geçirilebilmesi için cesaretlendirir.

Nitekim Putin, birliklerine “bir sonraki hedef için, biraz istirahat edip, güç toplamaları” talimatını verir… Aslında bir sonraki adım; Ukrayna’nın Batı müttefikleri ile olan dayanışmasını da göstermesi bakımından çok önemli olacaktır.

Savaşın beşinci ayındayız ve hem Ukrayna hem de Rusya büyük oranda yıpranmış bulunuyor… Bugüne kadar; evini terk etmek zorunda kalan milyonlarca sivil, on binlerce ölü, bunun birkaç katı yaralı ve yerle bir edilmiş onlarca şehir…

“Ukrayna’nın inşası için 750 milyar dolar gerekecek” diyor Zelensky… “Bunun için 40 ülke bir protokol yapıp, bize bu konuda yardım sözü verdi…”

Ancak savaş devam ediyor… Ne Putin ne de Batı, hedeflerine henüz ulaşmış değiller… Bundan sonra Ukrayna, Rusya’nın daha çok yıpratılacağı miktarda silah yardımı alabilecek Batı’dan.

Varsın birkaç milyon sivil daha evini terk etmek zorunda kalsın… Varsın birkaç bin insan daha ölsün… Varsın birkaç kent daha haritadan silinsin… Varsın dünya enflasyonla boğuşsun… Varsın zaten açlık sınırında hayatta kalma mücadelesi veren yüz milyonlarca insan, bir de kıtlıkla yüzleşsin… Hiç önemli değil…

Önemli olan, Rusya daha çok yıpransın, ekonomik olarak daha fazla zarar görsün ki; Batı Çin’le uğraşırken, uzun bir süre ayak bağı olamasın.

Günün Sözü

Yaptığım her vuruş, beni bir sayı turuna daha fazla yakınlaştırır.

Babe Ruth