Amaaan... - HÜSEYİN GÜL

24 Mart 2017 Cuma 00:33

Eskiden anneler çocuklarını sokaktan eve sokmak için insanüstü gayret gösterirlerdi. Aynı çaba, şimdi çocuğun kafasını bilgisayar veya akıllı telefondan kaldırıp sokakta oynaması için sarfediliyor. Zamanla, koşmayı unutturduk çocuklara, mahalle arasındaki oyunları. Onlara panik atakları öğrettik, psikolojik rahatsızlıkları, omuzlarının küçük yaşta düşmesini. Hayatın çırağı bile yapamadık, korkuların ustası yapmaktan fırsat bulup da.

***

Bir gün bu yılların hesabı sorulursa. "Amaaan" deriz, "Sizin parklarınızı oyun alanlarınızı alıp, incir ağacı diktik ocağınıza."  Hapishaneler suçu sabitlenmemiş insanlarla dolu. Haksızlık almış başını gidiyor. Demokrasi kişi ayırıyor. Komşusuna içini ayna eden devir çoktan kapandı, şimdi kalp kırma mevsimi. Bir gün bu yılların hesabı sorulursa. "Amaaan" deriz, "Gönül saraylarınızı yıktık, adalet sarayları diktik"

***

Bir yanı özgürlük nutukları atıyor ülkenin, öte yanı tek tip insan yaratmaya çalışıyor. Yasaklar... Yasaklar... Siyaset her şeyin içine girdi. Derinleştikçe güçlenen bir girdabın içinde, insanların yaşam biçimine bile müdahale ediliyor artık. Bir gün bu yılların hesabı sorulursa. "Amaan" deriz, "Bütünlüğünüzü yıktık, yerine ayrımcılığın güçlü kalelerini diktik"

***

Düşünüyorum da, tek yürek olamaz mıydık? Vicdanlarımız ayakta. Yıkmak yerine onarmayı seçemez miydik? Cesaretimiz dimdik. Kendimizdeki hırs ve ihtirasın, başkalarına verdiği acıyı hissedemez miydik? Haksızlığa karşı el ele. Yaşamak; sevgiyi, saygıyı ve fedakarlığı örgütlemekti. Kendimizi umutla ve cesaretle şereflendirmek gibi bir şeydi. Düşünüyorum da, bir yanı aydınlık düşlere giderken ülkenin, haksızlıkları ve karanlıkları çağırmanın alemi neydi?

.

Görüşlerinizi Bildirin

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış, Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.

YAZARIN DİĞER YAZILARI