Kardeşlik - IŞILAY KARAGÖZ

27 Şubat 2021 Cumartesi 00:09

Kan bağıyla bağlılığın en üst noktasında durur kardeşlik. Annenin karnıyla başlar, daha sonra birçok şeyi paylaşırsın. Kardeşin ilk oyun arkadaşın olur. İlk kıskandığın, ilk kavga ettiğin, hatta bazen ilk yaralanmana sebep olan kişidir. O yaradan kalan izin, yıllar sonra gülerek anlatıldığını çok duymuşuzdur. Bir de kardeş kavgalarında, taraflardan birisi anneye babaya şikâyete gider, şikâyet edilen taraf bir güzel azar işitir. Beş dakika sonra kardeşler yine bir arada oynamaya devam eder ve anne baba ‘Bunlar az önce birbirlerine girmemişler miydi?” diye sorarlar birbirlerine.

Ahh kardeşlik! O küslü barışlı haller tamamlar bu birlikteliği.
Tanrı, bu uzun hayat yolunu tek başımıza yürümememiz için bahşetmiş kardeşlerimizi.
Anne ve babamız gitseler de, kardeşler onlardan kalan en değerli mirastır.
Zaten yaşımız kaç olursa olsun, kardeşler birbirine anne baba olur ve bu görevi layığıyla yerine getiririz.
Onlar bizim sığınacağımız en güvenli limanımızdır.
Hayatımızda oluşan iyi ya da kötü ne olursa ilk onlarla paylaşmak isteriz. Ama çok kötüleri hemen söylemeyiz, onları üzmemek için…
Özlemin her türlüsü burun sızlatır ama kardeş özlemi biraz fazla sızlatır sanki. Neyse, iyi olsunlar, keyifli olsunlar da, yeter ki bizim kardeşimiz olsunlar.

Görüşlerinizi Bildirin

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış, Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.

YAZARIN DİĞER YAZILARI