Aşkın Sonsuz Huzuru - MERVE SÖKMEN

18.2.2022 14:48:00

Ey sevdiğim, ey yar!

Erim aşım ekmeğim suyum;
Sensin benim ruh eşim.
Sensin beni tamamlayan eksiğim.
Ne olur kaçma benden.
Saklama ol gül cemalin,
Sevgimden, gözümden, gönlümden.
Sen yanımda yok iken;
Kara bulutlar peyda olur!
Hasretin içime akar çağlayan gibi.
Sonsuz bir keder kaplar kalbimi,
Kıyamet iner yeryüzünün minberine.
Arş titrer, kor ateşler düşer gönlüme.
Lakin sen yanımda, kanımda,
Canımdayken ey yar!
Çiçekler filizlenir, cihan tebessüm eder.
Cümle âlem dile gelir, haykırır sevgimin türküsünü koca dağlara.
Aşkın şerbeti damağımda,
Kaybolurum sevdanın sonsuz huzurunda!..

***

Deniz doludizgin seviyordu artık Mahir’ini. Artık Tarzan’ın aşkına teslim olmuş bir kadındı. Aşka karşı kuşandığı tüm zırhları eriten koca yürekli bu adama delicesine âşıktı. Mahir de Deniz’e ait hissediyordu. Sonsuz bir huzur duyuyorlardı. Birlikteyken, birbirlerini böylesine severken tüm dünyaya meydan okuyacak kadar cesur oluyorlar, yan yana değilken bile birbirlerini hissedebiliyor ve içlerinde yaşıyorlardı.

“Hala! Ben geldim.”

“Deniz, hoş geldin kızım da saat biraz geç değil mi? Neredesin sen Elif de seni sorup durdu tüm gün sonra uyuyakaldı.”

“Ah! Halacığım. O kadar mutluyum ki… Size haber vermek aklımdan uçup gitmiş. Çok üzgünüm.”

“Gel bakalım kızım. Bir süredir sendeki değişikliğin farkındayım. Bizimle ne zaman tanıştıracaksın?”

“Hala, bazı şeyler için sana daha sonra izahat yapacağım. Ancak şimdi bu mutluluğun tadına varmak istiyorum. Beni anlıyorsun değil mi?”

“Elbette. Yeter ki sen mutlu ol. İnşallah bahtın ailemizinkine benzemez güzel kızım.”

Deniz yüzünde bitmeyen gülümsemeyle uzandı yatağındaki ay ışığının yakamozuna ve O’nlu düşlere daldı… Mahir ise bağ evine gidip gece boyu düşündü. Tüm her şeyi göğüsleyecekti ama nasıl? Zümrüt’ten kolayca boşanamayacağı kesindi. Mutlaka inat edeceklerdi. İnsanın kendi ailesi nasıl evladına bu mutsuzluğu reva görebilirdi ki? Hayıflanacak zaman yoktu. Bir plan yapmalıydı. Kadınına kavuşabilmek için, özgürlüğü için doğru ve yerinde adımlar atmalıydı. Aşklarının huzuru, Mahir’e sonsuz bir güven veriyor, bu savaşı kazanacak gücü kendinde yeterince buluyordu. Ne iş yerindeki ortağıyla yaşadığı sıkıntılar, ne de ailesi umurunda değildi artık. Tek bir ilham kaynağı vardı; ‘AŞK’

Değerli okuyucularımıza küçük bir dipçe: Bu köşe yazısı Merve Sökmen tarafından kaleme alınmış olup, 26 bölümünün tüm hakları kendisine aittir. 26 bölüm ve sonraki bölümlerin, yazıların telif ve kullanım hakkı yalnızca Merve Sökmen’e aittir.

Görüşlerinizi Bildirin

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış, Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.

YAZARIN DİĞER YAZILARI